و بازگشت كنيد بسوى پروردگارتان ، و به حال تسليم و سلامت در برابر او درآئيد پيش از آنكه عذاب شما را در بر گيرد ، و در اين صورت هيچگونه يارى نشويد ! » و البتّه از جملهء انواع توبه ، توبه از شرك است ؛ پس بنابراين هر كس كه توحيد بياورد گناه شركش آمرزيده مىشود و خود همين توحيد ، توبه است ؛ و آيه مباركهء إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ « 1 » معنايش اين نيست كه هر كس مشرك باشد أبداً توبهء او از شرك قبول نمىشود و مورد غفران خدا قرار نمىگيرد ؛ بلكه معنايش اينست كه هر كس مشرك باشد و با شرك باقى بماند و از دنيا برود ، مورد مغفرت واقع نمىشود . پس يكى از شفعاء انسان ، خود توحيد است كه موجب آمرزش شرك اوست . و از جملهء آنها ايمان است كه موجب مغفرت از كفر است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ . « 2 » « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، در تقوى و عصمت الهى درآئيد ! و به رسولش ايمان بياوريد تا دو بهره و نصيب از رحمتش به شما عنايت كند ! و براى شما نورى قرار دهد كه با آن سلوك

--> ( 1 ) صدر آيه 48 و 116 ، از سورهء 4 : النّسآء ( 2 ) آيه 28 ، از سورهء 57 : الحديد